دوم : سر مبارك امام ( ع ) پيش از رسيدن اهل بيت ( ع ) به دمشق ، به آن شهر رسيد . شواهد چندى نيز در تأييد اين احتمال وجود دارد : تصريح ابن اعثم و خوارزمى بر اين مطلب است ، سپس ابن زياد زحر بن قيس جعفى را فرا خواند و سر حسين بن على و سرهاى برادرانش را . . . و سرهاى اهل بيت و شيعيانش را به او سپرد . آنگاه على بن الحسين ( ع ) را فرا خواند و او را همراه خواهران و عمه‌هايش و ديگر زنان ، نزد يزيد بن معاويه فرستاد . زحر بن قيس پيش‌تر سر حسين بن على ( ع ) را به دمشق برد . چون بر يزيد وارد شد ، سلام كرد و نامهء عبيدالله زياد را به او داد . يزيد نامه را گرفت و در پيش رويش گذاشت وسپس گفت : اى زحر ! اخبارى را كه نزد خويش دارى بازگو . گفت : اميرمؤمنان را مژده باد . . . . « 1 » مقتضاى اين سخن اين است كه سر شريف را پس از آن به بيرون دمشق باز گردانده و دگربار ، با اسيران شام همراه كرده باشند . سوم : اهل بيت امام حسين ( ع ) پس از فرستادن سر ، به دمشق اعزام شدند ، ولى آنان به كسانى كه سر را همراه داشتند پيوستند و با سر مبارك امام حسين ( ع ) وارد شام شدند . شيخ مفيد و طبرسى روايتى دارند كه مؤيّد اين موضوع است . آنان مىنويسند : « سپس عبيدالله بن زياد بعد از فرستادن سر حسين ( ع ) ، فرمان داد تا زن و فرزندش را آماده كردند و على بن الحسين ( ع ) را غل و زنجير بر گردن نهادند . آن گاه آنان را همراه محفز بن ثعلبه عائذى و شمر بن ذى الجوشن گسيل داشت و آنان رفتند تا به كسانى كه سر را با خود داشتند رسيدند . . . » « 2 » اين را هم مىتوان گفت كه سر شريف را همراه اهل بيت ( ع ) به شام فرستادند و به دمشق وارد كردند ، ولى در مجلس يزيد پيش از اهل بيت ( ع ) بردند . اين احتمال با احتمال نخست كه عموميت دارد سازگارتر است و احتمال دوم را نيز مىتوان بر آن حمل كرد . اما دربارهء تعيين زمان ورود سر شريف به شام ؛ برخى از علما آن را به طور مشخص روز اوّل ماه صفر دانسته‌اند . ابو ريحان بيرونى گويد : در روز اوّل ماه صفر ، سر حسين ( ع )

--> ( 1 ) . الفتوح ، ج 2 ، ص 180 ؛ مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 55 ( با اندكى تفاوت ) . ( 2 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 119 ، اعلام الورى ، ص 248 .